Türkü (Kim Kaldı)
İlkbahar ayında yeşerir otlar
Derdimin üstüne dert gelir katlar
Çifte kantarmalı kişneşir atlar
Bunca atlıya at katan kim kaldı
Gelince mevsimi bozulur bağlar
Enginli yüksekli şu yüce dağlar
Elleri bastonlu hükmeden Beyler
Dünya benim diyen mağrur kim kaldı
Gümüş kalem ile yazan Müdürler
Oturur köşeye dolar sedirler
On sekiz direkli kara çadırlar
Konup göçtüğümüz ilde kim kaldı
Kara poşulu da başı yazmalı
Şu dünyada aslan gibi gezmeli
Tor şahin bakışlı burnu hızmalı
Ceylan güzellerden gezen kim kaldı
Nice koç yiğitler bıyık burmalı
Beyaz içilik giyer döşü kırmalı
Kudretten kara gözler sürmeli
Eski yiğitlerden arta kim kaldı
Âşık Hasan der ki sözlerin yeter
Deler ciğerimi ok gibi batar
İki cihan serveri toprakta yatar
Bu yalan dünyada gör ki kim kaldı