Türkü (Kim Kaldı)
Enginli yüksekli şu yüce dağlar
Gelince mevsimi bozulur bağlar
Ellere bastonla hükmeden Beyler
Dünya benim diyenlerden kim kaldı
Gelince mevsimi bozarır otlar
Derdimin üstüne dert gelir katlar
Çifte kantarmalı kişneyen atlar
Bin atlıya at katandan kim kaldı
Gümüş kalem ile yazan Müdürler
Oturur köşeye dolar sedirler
On sekiz direkli kara çadırlar
Konup göçtüğümüz ilde kim kaldı
Başı puşulu da kara yazmalı
Çarh eyleyip şu alemi gezmeli
Tor şahan bakışlı burnu hızmalı
Ceylan güzellerden gezen kim kaldı
Adamın adamdan olmaz mı farkı
Çevirmiş bendi de dolaşır ark'ı
Altı Arap Atlı elinde kargı
Başı tuğla gezenlerden kim kaldı
Kâtipler kalemle ederler hesap
Nice derebeyler olmuştu kasap
Şeriat sahibi nice Ali Nesep
Derya gibi Alimlerden kim kaldı
Gönül avın ister gökteki kuşta
Âşık Hasan der ki söylerim işte
Belli olmaz kimse görünmez dışta
Gökyüzünde uçan kuştan ne kaldı