Vasfını Yazmaya Kalem Yetişmez
Vasfını yazmaya kalem yetişmez
Senden ayrılması zor olur anam
Muhabbet balına zehir katışmaz
Bu dünya başıma dar olur anam
Başımı alıp diyar diyar gidemem
Hâkk emrinin davasını güdemem
Âzrail'e bende sitem edemem
Sitemkârlık âşıka âr olur anam
Gittigin yol uluların yoludur
Kimse kalmaz şu fanide bunu bil
Önce giden anan baban ordadır
Tanrı âşkı sana nûr olur anam
Muhabbetle dolanırdın başımda
Haram kaynatmadın tatlı aşımda
Âşkın deryasına daldım düşümde
Dizlerinde yatıp uyurken anam
Gece gündüz dizlerinde uyuttun
El bağına girme diye avuttun
Âşk-ı Mevlâ ile beni büyüttün
Erenler Katına erdirdin anam
Revai adını verdirdin bana
Kimse dil uzatmadı ömründe sana
Vasiyetin yoktur bilirim ana
Şimdi senin yolun Cennettir anam