Varm'ola (Yetmiş
İki Kavim)
Yetmiş iki kavim bin bir milletde
Acep benim gibi olmuş varm'ola
Düşeli sevdana küçük yaşımda
Kasavet yüküne dalmış varm'ola
Hâkk sana malumdur tuttuğun işler
Akıttım gözümden kan ile yaşlar
Şu ellerin bana attığı taşlar
Bilmem Âhiret'ime kâr yaparm'ola
Nazlı yâre selâm saldım aldın mı
Yâradan Mevlâdan buldum yardımı
Çekene âşk olsun benim derdimi
Çekmeyenler der ki acep zorm'ola
Boraniyem Mecnun eden yâr imiş
Koçyiğidi büken namus, ar, imiş
Hey ağalar kem kazancım var imiş
Şad olup da gülemedim hele ben