Vardım Kırklar Yaylasına
Kırklar Meydanına vardım
Gel beri hey can dediler
İzzet ile selâm verdim
Gir işte meydan dediler
Kırklar bir yerde durdular
Otur deyu yer verdiler
Meydana sofra kurdular
Lokmamıza ban dediler
Erenler kalbi ganîdir
Yuduğu kalbi arıdır
Gelişin kanden beridir
Gel söyle ihvan dediler
Gördüğünü gözün ile
Beyan etme sözün ile
Neden sonra bizim ile
Olursun mihman dediler
Be hey Abdal nedir hâlin
Hâkk'a şükret kaldır elin
Kesegör gıybetin dilin
Her kulu yeksan dediler
Şah Hatayi konmuş bunda
Tazece uğramış derde
Mürşitten açılır perde
Gör imdi ey can dediler