Vardım Ki Yurdundan Ayak Göçürmüş
Vardım ki yurdundan
ayak göçürmüş
Yavru uçmuş ıssız kalmış otağı
Camlar şikest olmuş meyler dökülmüş
Sâkiler Meclisten çekmiş ayağı
Hangi dağda bulsam
ben o maralı
Hangi ele sorsam çeşm-i gazalı
Leylâ'sın yitirmiş Mecnun misali
Gezmiş dağdan dağ yoktur durağı
Sümbülü şebboyu gülü
har almış
Süleyman tahtını şimdi mar almış
Zevk-i şevk ehlini âh-u zâr almış
Gama tebdil olmuş ülfetin çağı
Zihni dert elinden
her zaman ağlar
Vardım ki bağ ağlar Bağıban ağlar
Sümbüller pireşan güller kan ağlar
Şeyda bülbül terk edeli o bağı