Uyan Gönül Uyan Gönül

Uyan Gönül Uyan Gönül

Dünya bakî insan yalan

Uyan gönül uyan gönül

Gençlik çağı oldu talan

Uyan gönül uyan gönül

Gözlerimden akar yaşlar

Dizlerimden ağrı başlar

Yetmez mi yaptığın işler

Uyan gönül uyan gönül

Dünya ile nedir davan

Bir gün de yıkılır yuvan

Hani baban hani anan

Uyan gönül uyan gönül

Çobanoğlu çeker çile

Gün gelir düşersin dile

Gidersin sonsuz menzile

Uyan gönül uyan gönül