Üstünlük Renkte Değil
İnsan yaratılmışız herşey hizmetkâr bize
Boyamız derindedir rengimiz vurmaz yüze
Farklıdır mihengimiz değer veririz ize
Geldi bahar mevsimi kalmasın sevdan güze
Zeytindeki karalık düşürmez değerini
Erir gider beyaz kar tutunmaz diğerini
Merkebe sor beğenmez altından eğerini
İnsanlık ortak payda gerek yok başka söze
Zengin fakir aynıdır üstünlük takva ile
Yükselir dua ile alçalır şekva ile
Gönülde yaşanır âşk çoğalmaz kopya ile
Bulmuşsa düzgün yolu kalpler ulaşır haza
Küresel ısınmayı yaşayalım kalplerde
Kopup gelse buz dağı kim kalır ki diplerde
Zenginlik bakıştadır zannetmeyin küplerde
Her kapıdan kolayca alınmıyor ki vize
Bütünlüğü olmayan millet değil sürüdür
Hâkk ile kanatlanan insana renk körüdür
Ayırım yapan gözler bedenin bir urudur
İcraat geçer akçe değer vermeyiz poza