Üstadından Öğüt (Ağır Ağır)

Üstadından Öğüt (Ağır Ağır)

Üstadından öğüt istersen gönül

Var otur yanında kal ağır ağır

Herkesin ağzından akmaz şeker bal

Düşünde edebin al ağır ağır

Bakarsın yok iken var olduk neden

Vücut yavaş yavaş tam olur beden

Çekirdek topraktan biten bir fidan

Büyüdükçe açar dal ağır ağır

Kimi gider bir namerde kul olur

Kimi fakirlikten yanar kül olur

Yağmur yağar damla damla göl olur

Kimi böyle yığar mal ağır ağır

İşini acele eyleme hemen

Biraz sebreyle ki devrolsun zaman

Aleme bak sen de al elen keman

Elin arkasından çal ağır ağır

Kötü işten vazgeç kimse kınamaz

Terk et edavatı baktın yaramaz

Bakarsın bir kimse hasır bulamaz

Sonunda da giyer şal ağır ağır

Zülali perinden öğüt al bari

Başın aşağı tut bakma yukarı

Günde yüz bin çiçek döşüren arı

Kovanında yapar bal ağır ağır