Uruş'a Methiye
Akşamüstü Kaşharman'ın başından
Köyününde bahar cana can katar
Güneş kavuşurken Nallıkaşın dan
Uruş'tan bakarken bir güzel batar
Durgun gönüllere hüzün oturur
Akşam aşı bacaları tütürür
Dertli poyraz çam kokusu getirir
Gezer sokak sokak bir güzel satar
Başlayınca hüzün kesilmez ardı
Birinin neşesi birinin derdi
Yeni mahallede ölüler yurdu
Koskoca Uruş'un geçmişi yatar
Ne hikmet var her nâğmede hecede
Yıldızlar cümbüşü kurar yücede
Garip bülbül akşam sonu gecede
Konar daldan dala bir güzel öter
Bilen bilir keyfini tadını
Tarlasından dönmüş yorgun kadını
İsli ocağına meşe odunu
Bulgurun altına bir güzel çatar
Nice olmuş oğul verir yabana
İne ine göç ulaştı tabana
Çekti zalim hep abana abana
Uruş'un yüreği gurbette atar
Düşman atsın temelli has huyumuz
Sağırderesi'nden gelir suyumuz
Kuvvetli toprağa sahip köyümüz
Taşı ek tarlaya taş bile biter
Şefkati âşıksın sıla Uruş'a
Durmadan verirsin cila Uruş'a
Ne övgü yazarsın halâ Uruş'a
Güzele güzel de bu kadar yeter