Tuna Gibi Kimse Bilmez Başımı

Tuna Gibi Kimse Bilmez Başımı

Tuna gibi kimse bilmez başımı

Zehir akar boz bulanık selim ben

Dört ırmak almıyor gözüm yaşını

Şad Murad, Ceyhun Nehr-i, Nil'im ben

Benim bağımda var lâle, gül, sünbül,

Seyrana gelenler hâllider müşkül

Cennet Bağçesinden koparmadım gül

Uzatmadım payım çekmem elim ben

Daim ağyâr ile işim savaştır

Yaralıyam kuy-i yâra dolaştır

Hızır bana ab-ı hayat ulaştır

Kuşe-i vahdette teşne dilim ben

Çoktanberi arzularım dostumu

Dost yoluna feda ittim postumu

Gelen, geçen ko çiğnesün üstümü

Dosta gider doğru tozlu yolum ben

Mahlasım Şem'i dir biladım Konya

Bir kenar sahrada olmuşum peyda

Bizim bağa girmez bülbül-i şeyda

Kimse bilmez ne revnakta gülüm ben