Tinet-i Âdemde

Tinet-i Âdemde

Tinet-i Âdem de konmasa eğer sevdayı âşk

Cenneti bir daneye satmazdı ol danayı âşk

Kenz-i mahfiden zuhura geldi eşya lâ-cerem

Bad-ı hubbiyle temevvüc etdi çün deryayı âşk

Talib-i didar olup ayılmaya ta haşredek

Kim ki nuş ede ezel bezminde ger sahbayı âşk

Âşk-ü müşg olmaz nihan anı bilir halk-ı cihan

Âşık-ı bi-çareye mümkün müdür ihfayı âşk

Bülbülün hâlin bilenler guş ederler nalesin

Bir gül-i bi-har içündür bunca huy-u hay-ı âşk

Âşk-ı Şirin oldu feryadına Ferhad'ın sebep

Ey nice danayı Mecnun eyledi Leylâyı âşk

Ey Hüdayı halet-i âşkı ne bilsin her meges

Kulle-i Kaf-ı Hakîkat mürgüdür ankayı âşk