Tanırlı Hüseyin Den Mahzuniye
Bilmeden gelmiştim Bozyer
Köyüne
Kara gün karşımda durmuş ağlıyor
Yürü yalan dünya doymadım sana
Ömrün nihayete ermiş ağlıyor oy
Ne deyim oy ne deyim oy kaderim oy
Bozyerin etrafıda bağlar
höyükler
Dilim dönmez anam diye sayıklar
Toprağa mal oldu kaytan bıyıklar
Kirpikler ümidin kırmış ağlıyor oy
Ne deyim oy ne deyim oy kaderim oy
El attım döşüme vay anam n'oldu
İki avcumada al kanım doldu
Körpe yavrularım babasız kaldı
Oturup boynunu burmuş ağlıyor oy
(Hısım akrabayı dermiş ağlıyor oy)
Ne deyim oy ne deyim oy kaderim oy
Nazlı bir insandım değildim Efe
Kurudu dillerim varmadı of'a
Haber gitmiş arkadaşım (Berçenekli) Şerif'e
Sazını döşüne dürmüş ağlıyor oy
Ne deyim oy ne deyim oy kaderim oy