Şu Geniş Dünyaya Sığmayan Gönül

Şu Geniş Dünyaya Sığmayan Gönül

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül

Şimdi

bir odaya kapandı kaldı

Bir

dakka bir yerde duramaz iken

Oturduğu

yerden kalkamaz oldu

Hani

o gençlikte çağlayan gönül

Gâhi

gülüp gâhi ağlayan gönül

Güzeller

köşkünde yaylıyan gönül

Gönül yaşar amma ümitler öldü

Elveda

gençlikte geçen günüme

Ezirâil

el atıyor canıma

Yanarım

gençlikte, o zamanıma

Acı tatlı günler hep hayâl oldu

Nerde

gençlikteki geçen çağlarım

Sustu

bülbül gazel döktü bağlarım

Her

gün hatırlarım her gün ağlarım

Veysel ağlamanın zamanı geldi