Şu Fani Dünyadan Göçtü Gitti
Gönlümün devası Pîr'i
Pîran'ım
Şu fani dünyadan göçtü de gitti
Gönlümün bağında suna ceylanım
Körpe kuzuların kaçtı da gitti
Takdir böyle yazmış ezel
dünyada
Konan göçer elbet kalmaz dünyada
Yârene ahbaba etti elveda
Rumzu hayal gibi geçti de gitti
Dokuz yüz kırk sekiz erişti
vade
Dertler tazelendi oldu ziyade
Nice bin zâr ile hâlim ifade
Ecel peymanesin içti de gitti
Cümle mühibbanlar çektiler
yası
Kenci nihan oldu hasların hası
Gönlümün süruru çeşmim cilâsı
Başıma ateşler saçtı da gitti
Daimi'yim asla kalmam
gümanda
Er olanlar ölmez göçer bu handa
Sam yel esti güller soldu gülşanda
Bülbül bağımızdan uçtu da gitti