Sivas'ımı Özledim
Ey benim bülbülüm gülüm Sivas'ım
Burcu burcu kokuşunu özledim
Senin hasretinden kederim yasım
Sevgi dolu bakışını özledim
Taş olayım temeline harcına
Hasretim ben yağmuruna kırcına
Yiğit gazilerin kale burcuna
Allı bayrak dikişini özledim
Dağlarıyın karı kalksın geleyim
Nöbet tutan eri olam kaleyin
Davullu zurnalı Sivas haleyin
Ciğerimi yakışını özledim
Ozanın, Âşığın, dertlere çaren
İlimle irfanla sarılır yaren
Medrese önünde Çifteminare'n
Sütununu nakışını özledim
İlimde öncüsün yoktur durağın
Her kalem tutanda vardır parmağın
Âşıklar dilinde Kızılırmağ'ın
Boz bulanık akışını özledim
Sende başlar Cumhuriyet doğuşu
Var mı yıkılmadık düşman koğuşu
Hasan Onbaşı'yı Halil Çavuş'u
Tel örgüler yıkışını özledim
Çermik süsler baharını yazını
Gölet besler ördeğini kazını
Tavşan kovalayan ala tazını
Kekliğiyin sekişini özledim
İlim dolu yücelerin tabanın
Gelinlere türkü yakar çabanın
Pîr Sultan Abdal'ın, Veysel Baba'nın
Gönüllere akışını özledim
Kardeşler Dağ'ın dan Kara Bayır dan
Kekiğin var koyun kuzu doyurtan
Oylum oylum çimenlerden çayırdan
Lâle, sümbül, çıkışını özledim
Yünü olsam minderiyin çuluyun
Hasretini anla Duran kuluyun
Sana giden kıvrım kıvrım yoluyun
İnişini yokuşunu özledim