Sığın (Behey Gönül Ne Gezersin)
Behey gönül ne gezersin divane
Seni hâlden hâle salana sığın
Kendini tanıyıp dön sen yuvane
Kâinatı yıkıp kalana sığın
Ağrı dağı çekmez senin yükünü
Serip serp eyledin saçın zülfünü
Yâr sana bırakmaz bunca mülkünü
Can verip de canı alana sığın
Yaman günü yahşi eden Mevlâm dır
Zaman bazen yahşi bazen yamandır
Bu dünyanın her bir yanı çimendir
Künfe yekün deyip kalana sığın
Bak gönül gözüyle çölde eyleşme
Yâd eller bağında durup eyleşme
Yollar diken dolsa yaranı deşme
Mümin'in kalbinde kalana sığın