Sene Doksan Birde Bir Kıtlık Oldu

Sene Doksan Birde Bir Kıtlık Oldu

Sene doksan birde bir kıtlık oldu

Şaşırıp arada kaldık Yâreden

Açlıkta milletin gül benzi soldu

Tomurcuk gül idik solduk Yâreden

Irahmet yerine kuru yel eser

Zenginler fakirin dalına basar

Ahâlî acından kan köpük kusar

Açlıkta üzerlik yolduk Yâreden

Kıtlık çöktü Kırşehir'e, Keskin'e

Kayseri, Nevşehir, Yozgat üstüne

Kimse bakmaz emmi dayı dostuna

Her birimiz bir hâl olduk Yâreden

Hayvanların derileri büzüldü

Tarla bitmez oldu çiftler bozuldu

Koca Acı Öz'ün suyu kesildi

Susuz Kerbelâya döndük Yâreden

Cümle insan düştü kendi derdine

Bakmaz oldu horantaya mürdüne

Bir musibet doldu Türkmen yurduna

Günâhkârız yolda hârdık Yâreden

Açlıkta insanın sarardı benzi

Söküldü küreği eğrildi omzu

Yarıldı dudağı kurudu ağzı

Dilleri dönmüyor balçık Yâreden

Nice köyler vardır baca tütmüyor

Nice evler var ki ekmek etmiyor

Buğdaya fakirin gücü yetmiyor

Zavardan bulamaç kardık Yâreden

Dört sene üst üste gün güne yetti

Koç yiğit gurbette hasretlik çekti

Nice gelin kızlar hizmetçi gitti

Çaresiz bunaldık kaldık Yâreden

Hökümet mültezim başında savar

Çarşıya varınca Zaptiye kovar

Hâlini ârz etsen yatırır döver

Her tarafta birden yandık Yâreden

Hüseyin'im der ki hâlimiz yaman

Padişah'ım imdat eyle el aman

Rezzak'sın isminde ver Kâdir Mevlâm

Sığındık kapına vardık Yâreden