Sabaha Kadar (Bir Hasretin Vardı)
Bir hasretin vardı dört bir
yanımda
Ben benle kahroldum sabaha kadar
Seni ağırlayıp gönül hanımda
Boş hayaller kurdum sabaha kadar
Adındı yapışan dudaklarıma
Gözümden kan aktı yanaklarıma
Sevdanı dayadım şakaklarıma
Ben kendimi vurdum sabaha kadar
Sen değil saçımı rüzgar taradı
Acılar gövdemi büsbütün sardı
Gözlerim duvarda bir iz aradı
Hep dertleri buldum sabaha kadar
Bendim yaşlı gözle resmine
bakan
Sendin hasretinle sinemi yakan
Gönlümden gönlüne taşarak akan
Bir seldim duruldum sabaha kadar
Seni çözdüm gülüm kaç bilmecede
Sen vardın her sözde her bir hecede
Tepeden tırnağa soğuk gecede
Âşkınla kavruldum sabaha kadar
Bir ölü gibiydim sanma hayali
Görmeliydin bende kahretmiş hali
Dalından ayrılmış yaprak misali
Dört yana savruldum sabaha kadar
Gideceğim affet seni görmeden
Şu gönül bahçenden bir gül dermeden
İnan bir an bile ara vermeden
Hep ağladım durdum sabaha kadar