Perişan Ali (Felek Fukarası)
Felek fukarası dağlar çobanı
Bir kaya dibinde yandı perişan
Üzerinde kara kuşlar dönüyor
Belki ekmek atar sandı perişan
Perişan perişan
Kara kuşlar ötüp ötüp gittiler
Örenli başında kervan tuttular
Bir kuzusu vardı yeyip yuttular
Şöyle gökyüzüne döndü perişan
Perişan perişan
Çatlamış elini açtı allaha
Dedi senin kulun olmam bir daha
Koydun yavruları ah ile vaha
Rezilliğe alışkandı perişan
Perişan perişan
Perişan ören de böyle yaşıyor
Sabırlar pişirip zehirler yiyor
Mahzuni Ali' ye perişan diyor
Belki perişandan kendi perişan
Perişan perişan