Edelim Nazm İle Bir Hoş Nasihat

Edelim Nazm İle Bir Hoş Nasihat

Edelim nazm ile bir hoş nasihat

Dinlesin talib-i destan olanlar

Verirse de nazmım cahile sıklet

Kadrin bilir sahip-irfan olanlar

Görmüş yok cihanda cahilden vefa

Vefa umup etme kendine cefa

Olur mu insana zehirden şifa

Fikr etsin gönülden ihvan olanlar

Sultan isen koyma boynunda vebal

Her işin sonunda var elbet zeval

Bir mezaristana git eyle sual

Kimdir o Hâkk ile yeksan olanlar

Niçin garip oldu hükm-ü şariat

Kadının Müftünün yediği rüşvet

İçkiden zinadan cahile növet

Vermiyor Hafız-ı Kur'an olanlar

Küçük lokma ile dolmaz avurdu

Ne yaman insanı kastı kavurdu

Cihanın külünü göğe savurdu

Geçti sadarete hayvan olanlar

Bizleri bu ateş haşredek yakar

Sanma şimdi sular engine kâr

Boşuna zannetme gırtlağa çıkar

Ecelden kalbine ferman olanlar

Alırsın rengini yeşilli morlu

İlletin yok iken olursun çorlu

Kılıç uran düşman olursa zorlu

Kurtulmaz mı süngü kalkan olanlar

Kimsenin kimseye yoktur sayesi

Katıldı sütlere cehlin mayesi

Tilkiye verildi aslan payesi

Tilki gölgesinde aslan olanlar

Herkes belâsını azdı da buldu

İnsanda evvel ki sadakat n'oldu

Eski sarayları beğenmez oldu

Yere sığmaz oldu Sultan olanlar

Çark-ı Felek kadim dönüp öğünmez

Dönerse de dahi iyliğe dönmez

Yedi derya suyu dökülse sönmez

Bu zulmün narından suzan olanlar

Seyrani Kamiller ta'nın eylesin

Cahiller nutkunun zemmin eylesin

Bundan ala destan yapıp söylesin

Şairlikte merd-i meydan olanlar