Davut Sulari'ye
Sen gidince dağlar bülbülsüz kaldı
Çırpındı dost diye uçtu Sulari
Deldi karanlığı feyli figanla
Çok âşığa ışık saçtı Sulari
Her muhabbet bahçesinde biterdi
Her kuşun dilinden bilir öterdi
Bir himmeti yüz mazluma yeterdi
Ufuktan görünüp geçti Sulari
On iki İmam'dan nesli Ali'den
Soyu soylanmıştı Bektaş Veli'den
Farkı yoktu sanki Kızıl Deli'den
Pervaz vurup kanat açtı Sulari
Mahzuni kem çıkmaz Ali postundan
Arifler ayrılmaz sözün kastından
Çok taş yedi talibinden dostundan
Yürek parça parça göçtü Sulari