Cümle Ağaç Uykusundan Uyandı

Cümle Ağaç Uykusundan Uyandı

Cümle ağaç uykusundan uyandı

Giyinmiş donunu yeşil atlastan

İrenk irenk çiçeklere boyandı

Gidermiş kederi kurtulmuş yastan

Bahar gelir dağlar bağlar süslenir

Yel değnezse coşar dallar uslanır

Bir hazin ses şafaklara seslenir

Neler duymaz bad-ı saba o sesten

Eser seher yeli her sabah sabah

Dalgalanır sular titreşir yaprak

Saçar kokusunu menekşe zambak

Hakiki bir duygu vefalı dosttan

Gezme yârim keklik gibi kayada

Sakın tellerini yoldurma yâda

Veysel'in âşkına al da bir bâde

Doldur ver içeyim içtiğin tastan