# Adiloş Bebe

- Yazar: Ahmed Arif

## Sözler

Adiloş Bebe

Varamaz elim
Ayvasına narına can dayanamazken
Kırar boynumu yürürüm
Kurdun kuşun bileceği hal değil
Sormayın hiç

Lal
Kara ferman çıkadursun yollara
Yârin bahçesi tarumar
Kan eder perçem

Olancası bir tutam can
Kadasına belâsına sunduğum
Ben öleydim loy
Elim boş, ayağım pusu

Bir ben bileceğim oysa
Ne afat sevdim
Bir de ağzı var dili yok
Diyarbekir Kalesi

Açar
Kan kırmızı yediverenler
Ve kar yağar bir yandan
Savrulur Karacadağ
Savrulur zozan

Bak bıyığım buz tuttu
Üşüyorum da
Zemheri de uzadıkça uzadı
Seni baharmışın gibi düşünüyorum
Seni Diyarbekir gibi

Nelere nelere baskın gelmez ki
Seni düşünmenin tadı

Hamravat suyu dondu
Diclede dört parmak buz

Biz kuyudan işliyoruz kaba
kacağa
Çayı kardan demliyoruz
Anam sır gibi saklar siyatiğini
Yel der baharın geçer

Bacım ikicanlı ağır
Güzel kızdır bilirsin
İlki bu bir yandan saklı utanır
Ve bir yandan korkar ölürüm deyi

Bir can daha çoğalacağız bu kış
Bebeğim neremde saklayım seni
Hoş gelir safa gelir
Ahmed Arif'in yeğeni

Doğdun
Üç gün aç tuttuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş Bebem

Hasta düşmeyesin diye
Töremiz böyle diye
Saldır şimdi memeye
Saldır da büyü

Bunlar
Engerekler ve çıyanlardır

Bunlar
Aşımıza ekmeğimize
Göz koyanlardır
Tanı bunları, tanı da büyü

Bu namustur
Künyemize kazınmış
Bu da sabır ağulardan süzülmüş
Sarıl bunlara, sarıl da büyü